Thailand 2006

Dag 10 - Vrijdag 3 november - Chiang Mai, Hilltribes, Birma border, Golden Triangle

Vanochtend staan we vroeg op voor de geplande excursie, waar we om 7.30 uur voor gehaald zullen worden. Terwijl we om 7.00 uur aan ons ontbijt zitten, zien we iemand zoekend door het restaurant lopen. Aangezien wij nog een half uur de tijd hebben, kan dit niet voor ons zijn.
Stipt 7.30 uur staan we in de lobby, waar blijkt dat dit toch onze gids voor vandaag is. Ja, hij weet dat hij veel te vroeg is, maar misschien….
Het doet er niet toe. We betalen hem het restant van de excursie, waarbij hij ons heimelijk vraagt om dit bedrag niet aan de anderen door te vertellen, want het is een hele goede prijs. Het blijkt dan, dat anderen 600 Baht per persoon meer hebben betaald, wat wel kan kloppen, want dit hoge bedrag hebben we ook bij andere bureaus gezien. Asamar hanteert inderdaad een zeer lage prijs.

In de Van zitten al twee Nederlanders en twee Duitsers op ons te wachten. Op onze route halen we ook nog een Japanner op. Dit zal ons gezelschap voor vandaag zijn. Buiten Chiang Mai slingert de weg zich door de heuvels; het is een mooi landschap. Na anderhalf uur is er een korte plaspauze, waarna we door rijden naar het Thaton Sub District. Onderweg krijgen we uitleg over de anatomie van de Longnecks. Hun nek is niet uitgerekt, maar hun schouders en ribbenkast naar beneden gedrukt, waardoor hun nek veel langer lijkt. Als ze de ringen rond hun nek afdoen, zal het skelet zich weer herstellen.
De Van heeft een grote motor en de chauffeur rijdt stevig door. Helaas is de Van bij hoge toerentallen achterin zeer lawaaierig.

Het Nana Pao Village van de Long-necks ligt in de heuvels en bestaat uit rijen kraampjes waar Long-necks, Long-ears en Black-teeth vrouwen zichzelf exposeren en hun handicraft proberen te slijten. Ze zijn allen zeer kleurrijk gekleed, maar om deze mensen zo te bekijken en te fotograferen geeft ons toch een gênant gevoel. Ze geven er echter geen blijk van dat ze het vervelend vinden om aangestaard te worden, dus kijken we geïnteresseerd rond, want daarvoor zijn we tenslotte hier. De mannen van het dorp zijn nergens te bekennen. Nelle koopt een kleurrijk mutsje en zet het op tijdens ons bezoek aan het dorp. Ik fotografeer enkele kinderen en geef hen een Bahtje in de handen als beloning. Bij een kraampje liggen de grote koperen ringen. We houden ze even vast en zijn verrast door het gewicht van 13 kg. Eigenlijk vinden we het zielig voor de kleine meisjes dat ze in de toekomst ook aan dit toeristische spektakel mee moeten doen.
Andere, voornamelijk oudere vouwen, hebben gitzwarte tanden of enorme oorlellen met gaten.

Natuurlijk worden we overal gevraagd om iets te kopen.
Veel vrouwen zitten in hun kraampje te weven; kinderen spelen op/rond de kraampjes, maar ze blijven binnen het zicht van de toeristen.
Buiten weven, zien we hier geen andere ambachten. Veel artikelen lijken sterk op de Night Market artikelen in Chiang Mai en worden hier mogelijk niet eens gemaakt.
Het is hier knap warm, en dan te bedenken dat we warme kleding moesten meenemen omdat het op deze hoogte erg koud kan zijn. Haha!.
Na een poosje worden we door de gids verzameld, wat protesten uitlokt van de dames, waarbij we nog geen kijkje hebben genomen. Geen nood, er komt net weer een hele verse lading Japanse toeristen.

De Van in en naar de volgende bestemming; de Huai Hin Fon Hot Spring. Dit is een natuurlijke hete geiser ergens midden in het landschap. Het fenomeen valt echter enigszins tegen als we het terrein oprijden. De geiser is beteugeld met een stugge stalen pijp met afsluiter en pijpen die naar een gebouwtje leiden. Hij spuit weliswaar recht de lucht in, maar de pijpen halen er de charme wel vanaf. De temperatuur zou rond de 90 graden liggen en als bewijs worden er in kleine rieten mandjes eieren in gekookt. Afhankelijk van de wind waait de nevel met zwavellucht alle kanten op en moeten we even rennen om niet kletsnat te worden. Dit fenomeen hebben we snel gezien.


De gids deelt water met ijsblokjes uit en dan gaan we weer verder naar de Birma Border door een mooi landschap. De Birma grens is druk en chaotisch, maar ook duidelijk een toeristische plek, want er staan rijen souvenir kraampjes met prijzen duidelijk onder de Chiang Mai Night Market. Het straatje langs deze kraampjes is met een hek afgezet en op het eind, tegen de rivier aan ligt Birma. Je kunt er een grote (soort) triomfboog zien en een grote tempel. Verder mensen, heel veel mensen. Zij steken met handkarren vol artikelen de grens over. Voor $20,- kun je een Birma grensstempel in je paspoort laten zetten, maar daar doet niemand van ons aan mee.

Als we willen vertrekken is onze Japanner zoek, maar komt na 5 minuten aanhollen. We proberen wat met hem te praten, maar zijn Engels is zeer slecht. Als alternatief speelt hij de hele trip met z'n mobieltje en stuurt waarschijnlijk elke paar minuten een SMS naar huis. Nelle heeft een drukke conversatie met vrouw van de andere twee Nederlanders.

Op naar een lunch locatie. Het is een lopend buffet (dat overigens wel stil staat) met goed voedsel en voor ieder wat wils. Zelfs Joske loopt te glunderen, dus liggen er ook frites op een schaal. Het personeel nodigt ons uit om vooral nog eens op te scheppen. Overigens, deze lunch is bij de excursie inbegrepen.


Dan verder naar de bekende “Golden Triangle”, het drielandenpunt tussen Birma, Laos en Thailand aan de Mekong rivier. Hier kun je voor 400 Baht een boottochtje maken in een snelle smalle boot over de Mekong met zwemvesten om, voor de zekerheid. Er is weinig animo voor, ook niet bij andere toeristen.
Vlakbij staat een enorm Boeddha beeld in de steigers met kleinere beelden en olifantenbeelden eromheen. Het geheel is geplaatst op een soort moderne kunst boot, wat nogal kitscherig aandoet. Daarnaast “wapperen” enkele grote gouden wimpels en natuurlijk de onvermijdelijke souvenir kraampjes.

Omdat niemand gebruik maakt van de boottocht is er tijd over en gaan we als compensatie naar de grote Wat Chedi Luang. Jawel, dezelfde naam als de chedi in Chiang Mai. Om deze chedi met een grote goudkleurige doek, staan een aantal kleinere, die allemaal een relikwie herbergen. Een openlucht tempel staat onder een afdak, daar hij wordt gerestaureerd. Dit geheel bevindt zich in een parkje. Best heel interessant.

Op weg naar de Van valt mijn oog op een bronzen Garuda beeldje, dat ik nog niet eerder ergens heb gezien. Ik ding snel 300 Baht af van de 800 Baht vraagprijs en ik heb onverwacht mijn eerste souvenir.
Mijn videocamera geeft een waarschuwing en mijn eerste bandje van ca 65 minuten is vol.

Uiteindelijk is het tijd voor de terugrit die ruim 3.5 uur zal duren. Het is al donker als we een plaspauze houden bij een grote noten handelaar. Hij verkoopt diverse noten in allerlei kruiden. Er kan gratis geproefd worden. Niemand kan de verleiding weerstaan en er worden enkele zakken van de heerlijke verse cashewnoten gekocht.

Rond 20.15 uur worden de twee Duitse dames bij het treinstation afgezet; zij gaan door naar Ayutthaya en een kwartiertje later zijn ook wij weer terug in het hotel. We hebben niet echt behoefte aan avondeten en halen iets eenvoudigs bij de 7-Eleven om de hoek. Het was een mooie dag, maar zeer vermoeiend.